Lezen Lucas 9: 51 t/m 62: Op weg naar Jeruzalem
51  Toen de tijd naderde dat Jezus in de hemel zou worden opgenomen, ging Hij vastberaden op weg naar Jeruzalem.
57 Terwijl ze hun weg vervolgden, zei iemand tegen Hem: ‘Ik zal U volgen waarheen U ook gaat.’

Woensdag 5 maart is de eerste dag van de veertigdagentijd, ook wel lijdenstijd genoemd. We zijn onderweg naar Pasen. Het is een tijd van bezinning, om nóg meer als anders bewust stil te staan bij het lijden en sterven van Jezus. Dus staan wij eveneens stil in de weekbrieven tot en met 16 april.

Het is op een heel bijzonder moment als Jezus voor de eerste keer praat over Zijn lijden. Eerst heeft Petrus heel enthousiast zijn geloof beleden als Jezus vraagt: ‘En jullie, wie zeggen jullie dat Ik ben?’ Petrus antwoordt: ‘De door God gezonden Messias.’ (vs.20). En meteen daarop kondigt Jezus aan dat Hij zal lijden, verworpen zal worden, zal sterven, maar ook weer zal opstaan. Voor de discipelen moet dat behoorlijk schokkend zijn geweest. Lijden en sterven?  Een dergelijke schandelijke dood past toch niet bij het Joodse beeld van een Messias die over de aarde zou regeren?  Wellicht drong het opstaan uit de dood nog niet eens tot hen door.

Tegelijkertijd begint hier, hoe vreemd het ook klinkt, ook onze ‘lijdensgeschiedenis’.  Als het om verzoening en verlossing gaat heeft Jezus alléén geleden, wij hebben daar niets aan bijgedragen. Maar als het er omgaat wat een onrechtvaardige wereld Hem heeft aangedaan, dan lijden Zijn volgelingen met Hem mee. Als we een volgeling van Jezus willen zijn, moeten we onszelf wegcijferen en elke dag ons kruis op ons nemen.  Het kruis van spot en smaad die we, als we Jezus volgen, kunnen verwachten van de mensen die niets van Jezus moeten hebben.  Maar als we met Hem lijden, zullen we ook met Hem verheerlijkt worden, er is immers geen andere weg naar Gods Koninkrijk.

Een belangrijke vraag is dan ook: Hoe kan ik Jezus blindelings volgen?   Jezus zelf weet heel goed dat de weg van de terugkeer naar de hemel loopt via Golgotha. Voor Jezus is er geen andere route. Opvallend is dat Lucas zegt dat Hij vastberaden op weg ging naar Jeruzalem, waar Zijn lijden en sterven zullen plaatsvinden. Vastberaden betekent: overtuigd zijn van de stappen die je neemt, heel doelbewust, volhardend je doel willen bereiken, zonder weifeling of twijfel. Jezus volgt resoluut en blindelings de weg van Zijn Vader.

Voor ons is het niet altijd gemakkelijk om Jezus op een dergelijke weg te volgen, omdat we geen idee  hebben van wat ons eigenlijk te wachten staat. We zeggen misschien wel: ‘Jezus, ik zal U volgen waar U ook heen gaat’, terwijl we op dat moment de reikwijdte van onze woorden niet kunnen overzien. Misschien zeggen wel: ‘Ik wil U wel volgen, maar eigenlijk zit ik nog vast aan mijn huis. Of mijn familie komt eerst, en dan pas komt U. Maar als we Jezus echt willen volgen, dan is Hij belangrijker dan wat dan ook in ons leven.

Een boer die ploegt moet rechte voren trekken. Dat kan alleen als de boer recht vooruitkijkt en niet op ieder moment achterom kijkt. Maar vooruitkijken is soms moeilijk, zeker als je er geen idee van hebt waarom Jezus beslist naar Jeruzalem wil, terwijl Hem daar alleen maar vijandschap staat te wachten. Daarom is de weg achter Jezus aan een weg van geloofsvertrouwen. We moeten er intens op vertrouwen dat Jezus weet wat Hij doet en begrijp waarheen Hij op weg is. En dán mogen wij er iedere dag van uitgaan dat ook onze levenstocht absoluut de goede kant uit gaat, als wij Hem maar volgen…