Lezen Jesaja 52: 7 : Het goede nieuws 7 Hoe welkom is de vreugdebode die over de bergen komt aangesneld, die vrede aankondigt en goed nieuws brengt, die redding aankondigt en tegen Sion zegt: ‘Je God is Koning!’

Het christelijk geloof draait om goed nieuws, het is het hart van het christendom. Alsof er iemand aan komt rennen over de heuvels, de handen in de lucht, springend en huppelend, struikelend van haast. We zien de vreugdebode steeds dichterbij komen en als hij binnen hoorafstand is, roept de bode buiten adem: ‘Goed nieuws, het is vrede! We zijn gered want God is Koning.’  

Jezus vergelijkt het goede nieuws met zuurdesem. Zuurdesem was in het gewone huishouden het middel om brood te laten rijzen. Het gaf het deeg zijn luchtige structuur en smaak, zoals wij vandaag de dag gist gebruiken. Alleen bij bijzondere gelegenheden, zoals het Pascha en het Feest der Ongezuurde Broden, werd het juist niet gebruikt. Tijdens die dagen moest Israël zeven dagen lang ongezuurde broden eten, het zogeheten brood der ellende (Deuteronomium 16:3). Dat ongezuurde brood herinnerde eraan dat het volk in haast uit Egypte vertrokken was en geen tijd had om het deeg te laten gisten. 

Waarschijnlijk heeft Jezus vaak toegekeken hoe Zijn moeder het brood bakte, want in een van Zijn verhalen vergelijkt Hij het evangelie met het zuurdesem. Het goede nieuws is, zegt Hij, dat het zuurdesem wordt vermengd met het meel of bloem. De zuurdesem wordt door het meel heen gekneed totdat men een mooi deeg kreeg waarvan men vervolgens het brood kon bakken.

Zo is het ook met het evangelie. Wat Jezus bedoelt is dat goed nieuws krachtig is: het kleurt ons hele leven, het geeft alles een andere smaak. Het zuurdesem werkt op een stille manier, maar uiteindelijk doortrekt het alles. Zo werkt ook het goede nieuws in het hart van diegene die het evangelie willen aannemen:  het verandert de mens niet aan de buitenkant, maar wel aan de binnenkant. Het zuurdesem van het evangelie is de kracht van de Heilige Geest Die in ons hart wil wonen en werken.

Want als het goede nieuws van Jezus wordt aangenomen komt een veranderingsproces op gang. De zuurdesem van het evangelie vermengt zich met het meel van onze persoonlijkheid, met het leven van gezinnen, met politiek, economie, kunst, onderwijs, gewoonten, kledingstijlen, eetgewoonten, enz. En het brood dat daaruit oprijst, kunnen we ‘een christen’ noemen, of  ‘een christelijke cultuur’. 

Soms lijkt het alsof er van de zuurdesem van het evangelie weinig overgebleven. Het geluid van blije voetstappen kan overstemd worden door de geluiden van de wereld. Het goede nieuws kan verstikt raken doordat de mens teveel op eigen kracht vertrouwd. De fantastische boodschap kan verzanden in sleur van alle dag, in een automatisme, waardoor het goede nieuws zijn glans verliest.  Jezus veranderde water in wijn, maar zonder dat we het beseffen zijn we er goed in om wijn in water te veranderen.  De Bijbel staat vol waarschuwingen over licht dat onder een emmer wordt gezet, zout dat smakeloos wordt, graan dat verstikt wordt door onkruid, brandstof die opraakt, de zachte stem die verstomt, de eerste liefde die wordt vergeten, de geest die uitgedoofd wordt. 

Daarom is het zo belangrijk om steeds uit te zien naar de boodschap van de vreugdebode.  Welke boodschap? Dat wij een eeuwig leven hebben na onze aardse leven, maar ook dat wij ons moeten inzetten  voor de verbetering van deze wereld. Het evangelie is niet wereldvreemd, maar gericht op de toekomst van deze aarde en alles wat daarop leeft. God staat aan de kant van de onderdrukten en van de lijdende schepping, en Hij wil dat wij dat ook doen.
Want hoe welkom zijn ook wíj, als vreugdeboden,  die over de bergen komen aansnellen, die vrede aankondigen en goed nieuws brengen, redding aankondigen, want God is Koning!