Lezen: Mattheüs 5:  9 – De Bergrede  dl.5
9  Zalig zijn de vredestichters, want zij zullen Gods kinderen genoemd worden.

De bergrede begint negen keer met het woord ‘zalig’.  Het betekent: gelukkig. Je zou kunnen zeggen dat Jezus negen keer vraagt: Wilt u gelukkig worden, dan.  En nu zijn de vredestichters zalig.
In de eerste plaats worden we zalig door het verlossingswerk van Jezus. Dat heeft gevolgen, want wie verlost is, wordt een vredestichter.
Het woord vredestichter doet denken aan het woord brandstichter. We hebben slechts een lucifer nodig om een groot vuur te doen ontbranden.  Of met andere woorden: een groot vuur begint klein.

Zo is het ook met de vrede. Iedereen wil wereldvrede, maar vrede moet gesticht worden, en dat begint klein,  bij jezelf. Op wat voor een manier staan we er zelf in.  Vrede begint met vrede met God, die aangeboden wordt door Jezus. Het is Jezus die zegt: ‘Mijn vrede geef Ik u’ (joh. 14:27). De Bijbel zegt heel duidelijk over: Want Hij is onze vrede (Efeziërs 2:14).

Als er tussen twee mensen een conflict ontstaat, dan is de vreugde groot als er een verzoening tot stand komt. Hoeveel  groter is dan de vreugde als er verzoening tot stand komt tussen God en de mens. De vrede van God is een gevolg van het offer van Jezus aan het kruis.  En deze vrede kunnen we ervaren. Het is de diepe stilte en rust in ons binnenste.  Het gaat niet om een gevoel, maar het gaat om iets wat dieper zit, in ons binnenste binnen, in onze ziel. Het gaat om een zeker weten dat het goed is tussen God en ons door Jezus. Het is de vrede Gods, die alle verstand te boven gaat (Filip. 4:7)  en dat niet alleen het  zal uw harten en uw gedachten bewaken in Christus Jezus. Daarom begint de vrede in de allereerste plaats met God.  Want als onze hart en gedachten bewaakt worden voor Jezus, dan zullen wij als vanzelf de vrede beminnen en liefhebben.

Natuurlijk heeft dit gevolgen, want wie vrede met God kent, wordt een vredestichter naar andere mensen. ‘Houdt zo mogelijk, voor zover het van u afhangt, vrede met alle mensen (Rom.12:18). Dit klinkt heel eenvoudig, maar in de praktijk kan dit heel moeilijk zijn. Juist als wij onszelf kleiner moeten maken om vrede te stichten met iemand met wie we overhoop liggen, komen we ons zelf menselijk tegen.
Maar als Gods kinderen beseffen dat God vrede is en dat God verlangt naar vrede dan verandert er iets.

Bovendien, als wij ons vanuit het geloof overgeven omdat Jezus onze vrede is, dan maakt ons dat mild naar de ander.  Immers als we wedergeboren zijn als nieuwe mensen en de oude mens achter ons hebben gelaten,  dan geeft dat de vaste hoop dat Jezus in ons vrede kan stichten naar de ander.

Maar we moeten ook nuchter zijn. Paulus schrijft in zijn brief aan de Romeinen  zo mogelijk.  Helaas zijn er soms onmogelijke situaties. Voor zover het van u afhangt, want vrede meet de ander hangt ook van de ander af.  Jezus leert ons om daarin mild te zijn. Vaak verlangt de ander even zo hard naar vrede als wij. Maar de ander kan de weg naar Golgotha misschien niet vinden.  Het is enkel genade, dat als wij onszelf kleiner maken, we de ander kunnen helpen om ook die vrede te vinden. En als er afwerend wordt gereageerd, dan zullen we het moeten loslaten, maar dan is het tenminste goed tussen God en ons en kan Hij door Zijn Geest ons helpen om te bidden voor de ander.

De vredestichters worden kinderen van God genoemd. Als vredestichters zijn de gelovigen beelddragers van de Vader in de hemel die ‘God van de vrede’ wordt genoemd.  En God zei: Laten Wij mensen maken naar Ons beeld, naar Onze gelijkenis; (Gen. 1: 26).  Het was altijd al de bedoeling dat de mens een beelddrager was van God.  In de Griekse Bijbel staat i.p.v. kinderen – zonen.  Volwassenheid wordt hiermee bedoeld. Want vrede stichten heeft alles te maken met geestelijke volwassenheid. Op deze manier krijgt het ‘vrede stichten’ een groter bereik, beginnend bij ons zelf en dan breidt het zich uit als een olievlek, want ook een groot vuur begint klein.