Lezen: Jesaja 61: 1   –  Jezus, dé Gezalfde
De Geest van de Heere HEERE is op Mij, omdat de HEERE Mij gezalfd heeft om een blijde boodschap te brengen aan de zachtmoedigen.  Hij heeft Mij gezonden om te verbinden de gebrokenen van hart, om voor de gevangenen vrijlating uit te roepen en voor wie gebonden zaten, opening van de gevangenis; 2a om uit te roepen het jaar van het welbehagen van de HEERE

Een gezalfde is een aangewezene: Hij is het en niemand anders!    Maar waaruit bestond het zalf waarmee Jezus is gezalfd? Jezus is niet met olie gezalfd of door mensen. Het is God zelf Die Zijn Zoon aanwees bij de doop in de Jordaan. ‘Dit is Mijn geliefde Zoon, in Wie Ik Mijn welbehagen heb!’

Het is Jezus Zelf die de mensen hieraan herinnerd. Jezus was uit Nazareth vertrokken om door Johannes gedoopt te worden. Men had Hem zien vertrekken als een gewone dorpsgenoot, zoon van de timmerman. En toen Jezus na enige tijd terugkwam was Hij opeens een prediker in de synagogen geworden. En alle verhalen over grootse wonderen gingen voor Jezus uit. Terecht vroegen de mensen zich af wat er was gebeurd. Tweeduizend jaar later weten wij wat het evangelie inhoud, maar toen hadden de mensen veel vragen.

Jezus zelf geeft het antwoord toen Hij op de dag van de sabbat naar de synagoge ging. Hij stond op om te lezen, Hem werd het boek Jesaja gegeven. Jezus deed het boek open en vond de passage waar Jesaja profeteerde:  ‘De Geest van de Heere is  op Mij, omdat Hij Mij gezalfd heeft; Hij heeft Mij gezonden om aan armen het Evangelie te verkondigen, om te genezen die gebroken van hart zijn,  om aan gevangenen vrijlating te prediken en aan blinden het gezichtsvermogen, om verslagenen weg te zenden in vrijheid, om het jaar van het welbehagen van de Heere te prediken.’ Jezus deed het boek weer dicht en terwijl alle ogen op Hem gericht waren, zei Jezus: ‘Heden is deze Schrift in vervulling gegaan’.  In de Bijbel staat vervolgens dat de mensen verwonderd waren.

Meestal staan we niet stil bij de betekenis van het woord zalf. In onze taal doet zalf vooral denken aan iets dat je nodig hebt, bijv. zalf voor een wond of een droge huid. Zalf is medicinaal of voor de lichaamsverzorging. Maar de zalving van profeten en koningen had niets te maken met lichaamsverzorging.  Ze werden ook niet overgoten met zalf, maar met geurige olie, waardoor je voor een ander heel aangenaam werd omdat je een heerlijke geur verspreidde, bijv. als de hogepriester tussen de mensen doorliep in de voorhof.  Voor de  olie waarmee de hogepriester werd overgoten gold een speciaal tempelrecept. De gezalfde geurde en verfriste zijn omgeving en dat rook je. 

De zalving van Jezus door de Heilige Geest had eveneens een heerlijke uitwerking op Zijn omgeving.  Blindheid, melaatsheid, zelfs de dood werd overwonnen door de geur van herstel, vreugde en leven.  Jezus Christus ging niet ongemerkt voorbij. De geur van de zalving van Jezus overstemt verdriet en brengt jubel en gejuich. Het dringt door in ons bestaan.

Paulus is zich er van bewust dat de Gezalfde een heerlijke geur verspreidt voor allen die voor Jezus kiezen:  2 Kor. 2: 14, 15: God zij gedankt dat Hij ons, die één zijn met Christus, in zijn triomftocht meevoert en dat Hij overal door ons de kennis over Hem verspreidt als een aangename geur.   Door Christus te verkondigen zijn wij als wierookgeur die God behaagt, die zich zowel verspreidt  onder hen die worden gered als onder hen die verloren gaan.
Laten we daarom geurend zijn voor elkaar en onze omgeving omdat we geloven in de Gezalfde!