Lezen: Lucas 1: 57 t/m 66 – De wegbereider voor de Messias is geboren
57Toen de dag van haar bevalling was aangebroken, bracht Elisabet een zoon ter wereld. 58 Haar buren en verwanten hoorden hoe barmhartig de Heer voor haar was geweest, en ze verheugden zich samen met haar.

Zacharias en Elizabet zijn letterlijk vol verwachting. Lichamelijk, maar nog meer geestelijk. Micha 7: 7 verwoordt hoe Zacharias en Elizabet dit waarschijnlijk hebben ervaren:  Zelf zal ik echter uitzien naar de HEERE, ik zal wachten op de God van mijn heil.  Mijn God zal mij horen.’
Hun verwachting heeft alles te maken met geloofsvertrouwen. Want God heeft gehoord! En daar krijgt een mensenkind op aarde vertrouwen van.

Elizabet heeft negen maanden het kind onder haar hart gedragen en dan vervult God Zijn belofte. In de priesterwoning in het bergland van Judea is een groot wonder gebeurd.  Zacharias en Elizabet, twee bejaarde mensen, zijn vader en moeder geworden. Elizabet schenkt het leven aan een kind als haar tijd is vervuld. Toch is er hier meer aan de hand.  Niet alleen de tijd van Elizabet is vervuld, ook Gods tijd is vervuld.  De tijd is in de hemel nauwekeurig bijgehouden. De volheid van de tijd breekt aan.De heraut wordt geboren, die straks voor de Koning uit zal gaan.  De aankondiger, de boodschapper,  die de weg zal banen voor de Messias,  is geboren.

Gods Woord wordt bevestigd.  Dat slaat niet alleen op de geboorte van Johannes de Doper, maar het wijst ook op Gods belofte dat er grote blijdschap bij deze geboorte zal zijn.  Dat zien we ook in de priesterwoning.  Een hemelse vreugde vervult het hart van Elizabet voor en bij de geboorte, evenals bij Zacharias.  Ook de buren en familie verheugen zich, en het is een bijzondere vreugde.  Deze vreugde is geen nieuwsgierigheid of sensatie: zo’n oud vrouwtje en dan nog een kind?  Iedereen is verheugd omdat het hier om een bijzonder kind gaat: de voorloper van de Messias.  De wegbereider die zal straks zal roepen: Zie het Lam Gods, Hij komt, Die de zonde gaat overwinnen, Hij is het Licht der wereld.  En dit Licht wil op een ieder schijnen, waar wij ook gaan.

Het is niet voor niets dat deze blijdschap heel duidelijk wordt vermeld. Gods barmhartigheid wordt geprezen, God heeft gedacht aan Zijn genade en is trouw aan Zijn verbond. De vreugde wordt gedeeld, zoals ook wij de vreugde van het geloof mogen delen. Dit kraambezoek zegt niet: ‘Gefeliciteerd!’ Maar ze verheugen zich samen met de ouders.  Zij weten van de grote genade die God zal schenken. Dit kind dat zal verkondigen:  Want God had de wereld zo lief dat hij zijn enige Zoon heeft gegeven, opdat iedereen die in hem gelooft niet verloren gaat, maar eeuwig leven heeft.

En als wij dit ten volle beseffen begrijpen wij ook de vreugde van  Zacharias en Elizabet. In gedachten zien we ze zitten. Twee oude mensen, maar hun jeugd is vernieuwd als van een arend.  We zien de tranen van ontroering en dankbaarheid over hun wangen rollen en ze druppen op het geboren kindje.  Want geloofservaring kent zijn ontroering en dankbaarheid We horen ze, diep onder de indruk, tegen elkaar zeggen : God is barmhartig en genadig. Hij is groot van goedertierenheid.

We kijken uit naar het kerstfeest. De God van Zacharias en Elizabet is ook onze God. Ook voor ons is Hij barmhartig en genade en groot van goedertierenheid. 

U zijt wellekome, Jesu lieve Heer