Lezen: Genesis 13: 5 t/m 18  Abraham dl. 3: De keuze
6 Abram en Lot  bezaten zo veel vee dat er te weinig land was om bij elkaar te blijven wonen.  7 Hierdoor ontstond er ruzie tussen de herders van Abrams vee en de herders van Lots vee.  8 Daarom zei Abram tegen Lot: ‘Waarom zouden we ruziemaken, jij en ik, of jouw herders en de mijne? We zijn toch familie? 9 Het is maar beter dat we uiteengaan. Het hele land ligt voor je open. Als jij naar links gaat, ga ik naar rechts; als jij naar rechts gaat, ga ik naar links.’

Mensen die samen met God op reis gaan hebben vragen waarin het vertrouwen op God altijd het antwoord is. We hebben al twee kanten van Abram gezien. We hebben kennis gemaakt met een man die volledig op God vertrouwt, maar dezelfde man trok ook zijn eigen plan. (brief 3 en 10 sept.)

Nu gaat het over Lot. De relatie tussen oom Abram en neef Lot is best wel ingewikkeld. Er is nog niet echt over Lot gesproken maar vanaf het begin is hij een deel van het verhaal. Wanneer Abram wordt geroepen ‘ging Lot met hem mee’.  We kunnen ook zeggen: God roept Abram en niet Lot. Abram had Lot ook thuis kunnen laten.
Hoe is Abram wel niet de tegenpool van Kaïn, die de volgende woorden in zijn mond nam:  ‘Ben ik mijn broeders hoeder?’ en trok zijn handen van zijn broer af. Abram neemt wél verantwoordelijkheid voor Lot en wordt daardoor zijn ‘broeders hoeder’.  Aan de andere kant, misschien was het ook vanzelfsprekend dat Abram werd aangewezen om voor Lot te zorgen na het overlijden van Haran, de vader van Lot. Al was het mogelijk voor Abram wel handig om Lot achter de hand te hebben. In ieder geval, omdat Lot in de invloedsfeer van Abram verkeert, deelt hij ook in de zegen. Al hebben zij ieder een eigen huishouden inclusief een hele kudde met herders.

Desondanks ontstaat er ruzie. Het is te druk, te vol en te krap. Ongetwijfeld zullen de Kanaänieten en de Perizzieten, die ook in het land woonden, deze grote familie in de gaten hebben gehouden en zich hebben afgevraagd: Wanneer zijn ze zo groot dat ze een gevaar vormen voor ons? Verdeeldheid tussen Abram en Lot zou helemaal niet slecht uitkomen voor de lokale bewoners.

Verrassend genoeg is er geen sprake van een conflict aan de kant van Abram. Hij laat het niet op zijn beloop en opent het gesprek: ‘Waarom zouden wij ruziemaken?’  Als oudere, als oom van Lot, als degene die Lot onder zijn hoede heeft genomen en ervoor gezorgd heeft dat Lot ook rijk werd, heeft Abram alle reden om te gaan staan op zijn rechten. Niemand had hem daarop aangekeken, maar Abram kiest een andere weg en maakt een keuze.
Hoe reageert Lot?  Het zou gepast zijn als hij, als jongere van de twee, uit respect, het initiatief teruglegt bij zijn oom. In plaats daarvan kiest hij voor begerig en inhalig zijn. Voor een goed leven heb je vruchtbare grond nodig. Lot kijkt om zich heen en ziet hoe waterrijk de hele Jordaanvallei is. Lot heeft zijn keuze snel gemaakt.

Keuzes kunnen je leven richting geven, maar ook van God af doen drijven.  Lot vertrekt in oostelijke richting.  Dat is veelzeggend in Genesis. Adam en Eva gingen naar het oosten toen ze gezondigd hadden. Kaïn ging naar het oosten, de bouwers van Babel gingen naar oosten.  ‘Richting het oosten’  staat in Genesis symbool voor het bewegen bij God vandaan. Lot heeft liever rijkdom dan de nabijheid van Abram en de zegen van God. Lot heeft zijn keuze gemaakt want hij is ambitieus en een zakenman.  Lot houdt ons een spiegel voor als het gaat om het maken van keuzes. Dagelijks maken we keuzes.  Er zijn kleine keuzes, maar ook grote keuzes. Hoe we leven is het resultaat van keuzes die we bewust of onbewust hebben gemaakt.  De vraag is: Wat is ons fundament?  Als geloof de basis is, dan beïnvloed het geloof al onze keuzes.  Want geloven betekent dat we leunen, vertrouwen op Wie God is en ervaren we Zijn roeping in ons leven.  God roept immers ook u!