Lezen: Mattheüs 5: 4 t/m 6  – De Bergrede  dl.2
4 Zalig zijn zij die treuren, want zij zullen vertroost worden.
5 Zalig zijn de zachtmoedigen, want zij zullen de aarde beërven

Het is best wel even schrikken: ‘Zalig zijn zij die treuren’. Het evangelie is toch een blijde boodschap.
Zie, ik verkondig u grote blijdschap’, was de boodschap van de engelen.  En Jezus bevestigde deze blijde boodschap: ‘Deze dingen heb Ik tot u gesproken, opdat Mijn blijdschap in u zal blijven en uw blijdschap volkomen zal worden.’  Daarom zou je als tweede zaligspreking verwachten: ‘Zalig zijn zij die blij zijn.’  Maar het staat er echt: ‘Zalig die treuren’. Toch is dit geen vergissing. Want de blijdschap van het evangelie en het Koninkrijk van God gaan altijd samen met het verdriet van Golgotha. Er valt door het kruis Goddelijk licht op al onze daden, woorden, gedachten. Dan kunnen we, als we niet de andere kant opkijken, begrijpen wat God bedoelt met zonde. God is zo rein en zo heilig, God kan de zonde niet blijven zien en kan het onrecht niet blijven aanschouwen. Dat geeft verdriet.

Wie zo treurt, leert de echte blijdschap van het evangelie. De mensen toen wisten heus wel wat Jezus bedoelde met de woorden van vs.4. Het doet denken aan psalm 126: 2 ‘Toen werd onze mond vervuld met lachen en onze tong met gejuich. Toen zei men onder de heidenvolken: De HEERE heeft grote dingen bij hen gedaan!’  Over deze grote dingen hebben wij op Paasmorgen uit volle borst gezongen.
Bovendien, er is niet alleen verdriet om onze eigen zonden, maar ook om de zonden van anderen. Wat een verdriet als we oog hebben voor de verlorenheid van de wereld, voor de slachtoffers. We zijn met ontferming bewogen, houden acties om de (oorlogs)slachtoffers te helpen. En juist omdat wij daarover treuren, bewijst dat we op de goede weg zijn. In het feit dat we Jezus volgen ligt al onze troost. Jezus heeft ons de Heilige Geest gegeven als Trooster. Jezus troost ons, maar gebruikt ons om anderen te troosten. Op deze manier blijft het evangelie een blijde boodschap, ook al rollen de tranen over onze wangen, maar een lach zal doorbreken want Jezus heeft hele grote dingen gedaan voor ons.

En dán wordt ons gemoed zacht. Zonde maakt hard, vergeving zacht. De zaligsprekingen zijn een afspiegeling van Wie Jezus is en wat Hij van ons wil maken. We mogen van Jezus leren. Zijn les is duidelijk: Math.11: 28 ‘Kom naar Mij toe, allen die vermoeid en belast bent, en Ik zal u rust geven.  Bij een juk dan denken we aan een passende houten balk met twee emmers die op de schouder wordt gedragen om een last te verplaatsen. Het is prima als we onze last willen verplaatsen maar dan wel graag richting Jezus  Wat Jezus bedoelt is, dat wij Zijn juk moeten willen dragen tijdens onze reis door het leven. Dat wil zeggen,  Zijn Woord, Zijn liefde en genade, Zijn offer tot ons nemen. Want vervolgt Jezus:  29 Neem Mijn juk op u, en leer van Mij dat Ik zachtmoedig ben en nederig van hart; en u zult rust vinden voor uw ziel; 30 want Mijn juk is zacht en Mijn last is licht.’We moeten niet onze eigen juk dragen, maar die van Jezus. Juist dán worden we zachtmoedig en zullen we de aarde beërven.

Dat laaste hadden we misschien niet verwacht. Als we aan de toekomst denken, dan zijn we gewend om over de hemel te spreken. Natuurlijk is dit goed. Maar híer zegt Jezus dat Hij Zijn volgelingen klaar maakt voor de aarde. Dit is een rijke een troost. Als Jezus terugkomt, dan zullen Zijn voeten op de aarde staan (Zach.14:4), omdat God alles aan de voeten van Jezus heeft onderworpen. O, zalig dan de zachtmoedigen, want zij zullen de aarde beërven…

De wereld zegt: een brutaal mens heeft de halve wereld. Jezus zegt: ‘Zalig zijn de zachtmoedigen, want zij zullen de aarde beërven’ .  Het heeft alles te maken met de nieuwe schepping, de nieuwe hemel en de nieuwe aarde. Het gaat om de rijke toekomst die alle gelovigen wacht, daarin ligt al onze zaligheid.