Lezen Lucas 22: 1 t/m 20 – Laatste pesachmaal
14 Toen het tijd was, ging Hij samen met de apostelen aanliggen voor de maaltijd. 15 Hij zei tegen hen: ‘Ik heb er hevig naar verlangd dit pesachmaal met jullie te eten voor de tijd van mijn lijden aanbreekt. 16 Want Ik zeg jullie: Ik zal geen pesachmaal meer eten totdat het zijn vervulling heeft gekregen in het koninkrijk van God.’
In de gebouwen van het Sanhedrin, de Joodse raad, vindt in het geheim een overleg plaats. Plotseling is daar een gelegenheid om Jezus gevangen te nemen. Notabene één van de leerlingen van Jezus, Judas Iskariot genaamd, heeft zich gemeld bij de geestelijke leiders. Judas is bereid om Jezus te verraden. Vlak voor de viering van Pesach gaat Judas naar de hogepriesters om afspraken te maken over het uitleveren van Jezus. Maar liefs vier maandlonen zal zijn beloning zijn. De vraag is hoe is Judas tot deze daad gekomen? Lucas geeft antwoord: satan heeft bezit van Judas genomen! Al vanaf het begin van de wereld is satan de tegenstander van God en Judas is een gewillig werktuig in de handen van satan.
Ondertussen werd alles voorbereid voor het pesachmaal. Pesach is vanouds het feest dat herinnert aan de bevrijding van het volk Israël uit Egypte. Pesach betekent letterlijk: voorbijgaan. Het herinnert aan het voorbijgaan van de engel van de dood aan de huizen van de Israëlieten in de nacht van de uittocht. Het bloed van het lam dat aan de kozijnen van de huizen was gesmeerd beschermde zo de eerstgeborene van het Joodse gezin. (Ex. 12:21-30)
Jezus geeft Petrus en Johannes, de opdracht om dit pesachmaal voor te bereiden. Daartoe moeten ze een (paas-)lam kopen en het laten slachten. Met de eigenaar van een bovenzaal is een geheim teken afgesproken: als ze Jeruzalem binnengaan zullen ze een man tegenkomen die een kruik water draagt. Op zich is dit bijzonder omdat water dragen vrouwenwerk was. De waterdrager moeten ze volgen en hij zal hun het huis wijzen waar ze de pesachmaal kunnen voorbereiden. Op een geheime locatie in Jeruzalem viert Jezus met zijn leerlingen ongestoord zijn laatste pesach.
Dit is het moment waar Jezus met verlangen naar uitgezien heeft. Verlangen is een krachtige emotie. Verlangen betekent: een sterke, innerlijke behoefte, hunkering naar iets of iemand. Het begrip verlangen kennen we. Ook wij kennen momenten waar we erg naar uitzien. Maar Jezus verlangt hevig naar de laatste pesachmaal met zijn discipelen. Ander woord voor hevig is: intens, gepassioneerd.
In de Griekse grondtaal van het Nieuwe Testament staat letterlijk: “Met begeren heb Ik begeerd dit Pascha met u te eten, eer dat Ik lijde.” Daar spreekt een intens gepassioneerd verlangen uit.
Tijdens de pesachmaal werden er toen vier bekers wijn gedronken:
1e beker van de uitleiding; 2e beker van de uitredding;
3e beker van de verlossing, ook wel de beker der dankzegging genoemd;
4e beker van de aanneming.
Tijdens de laatste pesachmaal met Zijn discipelen neemt Jezus na het eten van het brood de derde drinkbeker, de drinkbeker van de verlossing of dankzegging en spreekt een dankgebed uit, want deze drinkbeker is het nieuwe verbond dat door Zijn bloed gesloten wordt. Wanneer we diepe betekenis van dit dankgebed en het verlangen van Jezus tot ons door laten dringen, dan ligt hierin Zijn indrukwekkende oneindige allesomvattende liefde voor Gods kinderen op aarde.