Lezen Exodus 28
1 Wat u betreft, laat uw broer Aäron en zijn zonen die bij hem zijn, bij u komen uit het midden van de Israëlieten om Mij als priester te dienen: Aäron, Nadab en Abihu, Eleazar en Ithamar, de zonen van Aäron. 2 Dan moet u voor uw broer Aäron geheiligde kleding maken om [hem] waardigheid en aanzien [te geven].

Aäron mocht het volk vertegenwoordigen bij God. Daarom moest hij heilige klederen dragen om dienst te houden in het heiligdom. De heilige kleding was nodig om zijn eigen zonden en onreinheden te bedekken. Aäron was wel hogepriester, maar tegelijkertijd ook een mens, feilbaar en zondig. 
God geeft nauwkeurige voorschriften voor de kleding in het priesterambt, het gaf de hogepriester waardigheid en aanzien.  Allereerst droeg hij enkele kledingstukken die ook de gewone priesters droegen: een rok van fijn linnen; een gordel van geborduurd werk; een linnen hoed of tulband en linnen onderkleding.  Over deze (onder)kleding droeg de hogepriester een efod. Dit is de belangrijkste kledingstuk van de hogepriester en herinnerde eraan dat Aäron niet als privé-persoon voor God verscheen, maar als vertegenwoordiger van heel Israël.

Het was een heel kostbaar kleed, de efod werd vervaardigd uit goud, hemelsblauw, purper, scharlaken en van fijn getweernd linnen. (Getweernd linnen is linnen waarvan twee of meer losse gesponnen draden zijn samengevoegd tot één sterk garen, zodat het kledingstuk sterker en steviger wordt.) Ook werd er goud in het weefwerk verwerkt, het gaat dus niet om een linnen kleed waarop later gouden versieringen zijn aangebracht, maar om een zeer kostbaar en kunstig geweven ambtskleed.

De efod bestond uit twee grote delen: een voorstuk en een achterstuk. Deze stukken bedekten het bovenlichaam aan de voor- en achterzijde en werden bovenaan door schouderbanden met elkaar verbonden. Aan de zijkanten bleef het kledingstuk grotendeels open en werd met een riem om het lichaam vastgemaakt. Dit was een bijzondere kunstige riem, die in dezelfde stijl en uit de dezelfde materialen als de efod was vervaardigd: goud, hemelsblauw, purper, scharlaken en fijn getweernd linnen.

De schouderbanden die de voor- en achterstuk van de efod met elkaar verbonden droegen ieder een kostbare sardonixsteen in een gouden kas. Op de ene steen stonden zes namen van de stammen van Israël en op de andere steen de zes overige namen, naar hun geboorteorde. De stenen waren niet alleen voor de versiering want ‘ Aäron moet hun namen namelijk ter gedachtenis voor het aangezicht van de HEERE op zijn beide schouders dragen’ (vs.12).

Op de voorkant van de efod was de borsttas bevestigd, dit was een soort kussen in het vierkant. De borsttas was van gelijke materialen gemaakt als de efod. Het bevatte twaalf verschillende edelstenen, in vier rijen van drie. Op iedere steen stond de naam van één van de stammen van Israël. Zo droeg de hogepriester de namen van Israël: op zijn schouders en op zijn hart. De borsttas mocht niet losraken van de efod.

In de borsttas bevonden zich de urim en de tummim (vs.30). Hoe de urim en tummim er uit zagen is niet bekend. Urim betekent: licht of verlichting. Tummim betekent: volmaaktheid of recht.  Het had te maken met het kennen van Gods wil en met rechtvaardige besluiten als er moeilijkheden waren. Het was een teken van Gods leiding binnen de priesterlijke dienst.